KOLORYT EMOCJONALNY

Do strategii pomagania uczniom w przystosowywaniu poziomu napięcia zbliżona jest strategia pomagania im w ustanawianiu realistycznych i osiągałnych celów. Uczniów, którzy postawili sobie zbyt ambitne i nieosiągalne cele, należy zachęcić, by sprawę przemyśleli i wyznaczyli cele bardziej realistyczne. Natomiast uczniów, którzy zwykli stawiać sobie łatwiutkie cele, trzeba na­mówić, żeby podnieśli poprzeczkę.Koloryt emocjonalny. Jak zauważył w swoich badaniach Santrock, uczniowie wkładają w uczenie się mniej albo więcej wysiłku, w zależności od tego, czy środowisko dydaktyczne i określona sytuacja dydaktyczna są przy­jemne, czy nieprzyjemne. Hunter (1976, s. 32) przytacza przykłady działań nauczyciela, za pomocą których może on nadawać zadaniu lub sytuacji koloryt emocjonalny pozytywny, neutralny albo negatywny.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Cześć, mam na imię Ewelina i z zawodu zajmuję się nieruchomościami. Dlatego postanowiłam założyć ten blog, aby się z wami podzielić informacjami, które posiadam 🙂
© Wszelkie prawa zastrzeżone