Kategoria: Ekspresja sił w nowoczesnej architekturze

ZACHOWANE PROPORCJE

Twierdzenia Mumforda o technicznej genezie niektórych wartości estetycznych są znacznie szerzej komento­wane I bardziej znane od wypowiedzi, w których Im zaprzecza. Dlatego to Mumford Cieszy się sławą wybitnego teoretyka technicyzmu. Proporcje pomiędzy akceptacją techniki a. jej potępieniem, wyrównane na ogół

POWSTAJĄCA SPRZECZNOŚĆ

Sprzeczność pomiędzy „Irracjonalną” postawą estetyczną a naukowo uzasadnionym systemem budownictwa może okazać się całkowicie pozorna. Koncepcje dziś na wskroś marzycielskie, pow­stałe z pobudek emocjonalnych —jutro mogą okazać się całkowicie racjonalne. Toteż rezygnacja z emocjonalnej postawy na korzyść wymagań natury obiektywnej

ZBIOROWE UJĘCIE

Ponadto zbiorowe ujęcie ludzkiego dorobku, dążeń i myśli, rozumiane jak „mani­festacja ducha epoki”, kryje w sobie niebezpieczeństwo nadmiernej dominacji funkcji symbolizowania. Funkcja architektury polegająca na wyrażeniu „wielkości epoki” łatwo popada w konflikt z funkcją zaspokajania konkretnych, wynikających z prze­znaczenia budynku,

PRZENIKANIE PRZESTRZENI

Na początku XX wieku F. L. Wright w słynnej deklaracji programowej „The Art and Craft of the Machinę” jako główne cechy rozwijającej się architektury wymienia „eteryzację” oraz bardziej przestrzenny charakter). Podobną terminologię—po­wołując się na F. L. Wrighta —stosuje obecnie Pevsner.

WE WSPÓŁCZESNYM BUDOWNICTWIE

Joedicke zauważa, że efekt ten pojawia się dopiero we współczesnym budownictwie, mimo iż od dawna był postulowany. Nie jest przy tym jasne, czy zjawisko „unoszenia się form architektury” wiąże Joedicke z całą architektu­rą preferującą nowatorską ekspresję sił czy tylko z

PRZENIKANIE PRZESTRZENI

Zjawisko,.dematerializacji*’, I związane z nim wrażenie napięcia oraz pozorną negację1 siły ciężkości wiąże przede wszystkim ż twórczością Maillarta— pioniera ‚ kierunku. intulcyjno-eksperymentalnego, kontynuowanego później przez Nerviego I Candelę. Klasyfikacje dzieł architektury, zawarte w pracach S.Glediona, J. Joedicke i innych, nasuwają’pewneZastrzeżenia. Autorzy

KLASYFIKACJA I WARTOŚCIOWANIE

Ekspresja; przeszklonych klatek-schodowych w’ budynku wystawy ‚niemieckiego; Werkbundu oraz biegów schodowych wzniesionych na wolnym powietrzu) i’to-; warzyszące obserwacji doznania estetyczne są bardzo do siebie zbliżone,,natomiast ; trudno mówić o przenikaniu przestrzeni w drugim przykładzie, jest bowiem sporne, czy biegi schodowe, wiadukty

TERMINOLOGIA

Dla uzyskania bardziej syntetycznej  wiedzy o architekturze należy wskazać jakąś Inną zasadę klasyfikacji, niż to ma miejsce ‚ np. u Richardsa czy Hitchcocka.Pewne propozycje, znajdujemy u Udo Kultermanna; Zdaniem tego autora historia -, całej nowoczesnej .architektury to ustawiczne dążenie do i,dematerializacji”

CIĄGŁA ZMIANA KONSTRUKCJI

Ponieważ konstrukćje-ulegają ciągłym zmianom, przeciwdziałanie sile ciężkości do­konuje się w coraz to inny sposób. Upodobania, co za tym idzie, również ulegają zmianom. Symbolem nowej estetyki są te budowle, które zdają się nie obciążać ziemi, lecz się nad nią unosić. Wieża

KSZTAŁTY ARCHITEKTONICZNE

Kształty architektoniczne sprawiają wrażenie utrzy­mujących się w stanie zawieszenia lub nieustannego napięcia; stąd powstaje wraże­nie dynamizmu oraz sugestia ruchu. Upodobanie do stanów napięcia i dynamizmu traktuje Oestreich Jako zjawisko symptomatyczne dla całej nowoczesnej archi­tektury.   W strukturach Maillarta, Nervlego itp.